جایگاه دیپلماسی شهری در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران (مطالعه موردی: ایران – قرقیزستان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران

10.22080/jpir.2026.30080.1459

چکیده

شهرها هم‌زمان با تحولات جدید جهانی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بازیگران اداره امور عمومی در سطح بین‌الملل و درون حکومتی ظاهرشده‌اند و می‌توانند نقش فعّال و تأمین‌کننده منافع ملی و شهری خود باشند، زیرا جهانی‌شدن موجب گسترش و ایفای نقش بازیگران جدید شده است.دیپلماسی شهری با تأکید بر تعامل بین‌شهری و تکیه‌بر ملت‌ها به‌جای دولت‌ها، می‌تواند در کنار دیپلماسی رسمی در بهبود روابط با دیگر کشورها مؤثر واقع شود. ایران و قرقیزستان از سال 1372 با یکدیگر رابطه خواهرخواندگی امضا نموده‌اند که گامی در تحقق دیپلماسی شهری بین تهران-بیشکک می‌باشد. سؤال اصلی پژوهش، جایگاه دیپلماسی شهری در سیاست خارجی ایران- قرقیزستان چگونه است؟با کاربست چارچوب مفهومی خواهرخواندگی و دیپلماسی شهری و با استفاده از روش توصیفی-تبیینی از طریق کتابخانه‌ای فرضیه مقاله این‌گونه تدوین‌شده است که شهرهای دو کشور می‌توانند با کاربست مؤلفه‌های تمدن و فرهنگ، ارزش‌های دینی، موقعیت ژئوپلیتیک، پیشرفت‌های علمی، آموزش زبان فارسی، توریست، اقتصادی در جهت ارتقای تعاملات و منافع ملی دو کشور گام بردارند. ایران از طریق قرقیزستان می‌تواند از طریق کریدور راه‌آهن به کشورهای آسیای مرکزی، چین و بازارهای اروپایی دست یابد. به دلیل وجود منابع غنی آبی، ایران می‌تواند با توجه به تخصص در مهندسی سدسازی به ساخت سد و تولید برق در قرقیزستان اعمال نقش نماید که این نقشی بیشتر اقتصادی برای ایران در بر خواهد داشت. از سوی دیگر، درزمینه فرهنگی نیز می‌توان به گسترش زبان فارسی، شناخت مشاهیر بزرگ ایرانی چون فردوسی، سعدی، خیام در بیشکک، گسترش کرسی‌های اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های بیشکک اشاره نمود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات