تبیین چگونگی پویایی‌های اتحادسازی آمریکا در برابر چین در دریای چین جنوبی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانش آموخته دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلان

10.22080/jpir.2026.29930.1446

چکیده

دریای چین جنوبی از مناطق استراتژیک آسیا و اقیانوسیه به شمار می‌آید. این منطقه در یک دهه اخیر به صحنه زورآزمایی و تقابل‌جویی آمریکا با چین تبدیل شده است. ظهور قدرت سخت چین در منطقه و پاسخ ایالات متحده و کشورهای ساحلی دریای چین جنوبی به این تهدیدات، ضمن توسعه تنش‌ها و مسابقات تسلیحاتی در شرق آسیا، می‌تواند موازنه قدرت در شرق آسیا را تحت تأثیر قرار دهد. لذا سؤال اصلی پژوهش این است که چگونه کاربست نظریه موازنه قدرت والتز می‌تواند پویایی‌های اتحادسازی آمریکا در برابر چین در دریای چین جنوبی را تبیین کند؟ فرضیه پژوهش این است که چین با اتخاذ سیاست موازنه‌سازی درونی، رفتاری تهاجمی و سخت در دریای چین جنوبی از خود نشان داده است که این امر ضمن افزایش قدرت دریایی پکن، تهدیدی استراتژیک برای ایالات متحده و شرکای منطقه‌ای آن در شرق آسیا تلقی می‌گردد. لذا ایالات متحده در برابر تهدیدات و افزایش قدرت چین در دریای چین جنوبی به ابتکار موازنه قدرت در قالب توازن‌گرایی بیرونی در استراتژی کلان خود متوسل گردیده است. درک مشترک آمریکا و کشورهای منطقه از تهدیدات روزافزون چین، باعث شده است تا واشنگتن با حضور در منطقه و ایجاد کمربندی از اتحادها با بازیگران ساحلی به تقابل با پکن روی آورد که این امر می‌تواند به تضعیف قدرت چین و شکل‌گیری معادلات منطقه به نفع واشنگتن و متحدان آن در جنوب شرق آسیا کمک شایانی نماید. این تقابل‌جویی‌ها امنیت و چینش قدرت در شرق آسیا را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد.

کلیدواژه‌ها