2
دکترای جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک و پژوهشگر خبره داعا
10.22080/jpir.2025.29940.1448
چکیده
مذاکره بینالمللی فرآیندی حیاتی برای کشورها جهت حل اختلافات، ایجاد روابط و پیشبرد منافع خود از طریق روشهای مسالمتآمیز است. از طرفی امروزه کشورها در جهانی چندقطبی که با تنشهای بین قدرتهای بزرگ و بین قدرتهای بزرگ و قدرتهای منطقهای تعریف میشود، حرکت میکنند. هدف این مقاله بررسی تحولات رویکرد جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات با آمریکا و ارائه رویکرد بدیل برای مذاکره در دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ است. این مقاله به تحلیل تغییرات استراتژیک ایران از مذاکره انفعالمحور به مذاکره قدرتمحور میپردازد و چگونگی انتقال از یک رویکرد دفاعی به یک رویکرد فعال در برابر آمریکا را بررسی میکند. سوال اصلی تحقیق این است که ایران با چه روشها و سیاستهایی میتواند به مذاکره قدرتمحور دست یابد و چگونه میتواند در مذاکرات با آمریکا موقعیت قدرت خود را تقویت کند؟ برای پاسخ به این سؤال، روش تحقیق مقاله مبتنی بر تحلیل محتوای اسناد سیاسی، بررسی بیانیههای رسمی و تحلیل تحولات دیپلماتیک ایران در این دوره است که بخشی از یافتهها از طریق مصاحبه و تشکیل پنل خبرگی به دست آمده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که ایران برای تحقق رویکرد مذاکره قدرتمحور باید از یکطرف بر تقویت توانمندیهای اقتصادی و دفاعی خود تأکید کرده و از طرف دیگر، با بهرهگیری از دیپلماسی منطقهای و گسترش ارتباطات با قدرتهای جهانی دیگر، موقعیت خود را در برابر آمریکا تقویت کند. همچنین، اتخاذ سیاستهایی مبتنی بر فشار متقابل و تعیین خطوط قرمز غیرقابل معامله، از جمله اقداماتی است که میتواند ایران را در موقعیتی مقتدرانه قرار دهد.
بدرا، محمدشتا. (1398). الگوی مذاکرۀ رصدخانهای با نگاهی تحلیلی ـ انتقادی به فلسفۀ مذاکره و رویکردهای آن (مطالعۀ موردی: توافق برجام). سیاست دفاعی 28 (107): 51-9.
حافظنیا، محمدرضا (1388) جغرافیای سیاسی ج.ا.ایران، چاپ 3، تهران: انتشارات سمت.
، هانس (1403) مذاکره و مدیریت تعارض، ترجمۀ امیر فولادی، بهروز پورولی، علی عزیزی، ناشر کتاب مهربان
رییسی، مهسا . (1403). روشهای مذاکره در زمان بحران. (e195997). ماهنامۀ علمی-تخصصی برند آفرین، 5 (50).
صالحیان، تاجالدین، قیطاسی، سجاد، احمدی نژاد، حمید (1403) منطق گفتمانی آمریکا در مصداقسازی تروریسم: بازنمایی حزبالله و تحریر الشام. مطالعات راهبردی آمریکا. 4(4). .137-159. doi: 10.27834743/ASS.2502.1276.5
ضیائی بیگدلی، محمدرضا (1379)، حقوق بینالملل عمومی، چاپ 14، تهران: انتشارات گنج دانش.
هشجین زاهد و شجاعی جبار (۱۳۹٦) مقایسۀ راهبرد مذاکره با جریانها و کشورهای غیرهمسو از نگاه دو جریان اصولگرا و اصلاح طلب، جستارهای سیاسی، معاصر، سال ٨ ش ٢: 48-٢١.
ب. انگلیسی
Pfetsch, Frank R (2007). Negotiating Political Conflicts. UK: Palgrave Macmillan.
Ganesan, S. (1993). Negotiation strategies and the nature of channel relationships. Journal of marketing research, 30(2), 183-203.
Tudoran, D., & BOGLUȚ, A. (2014). Types of negotiation tactics. Research Journal of Agricultural Science, 46(2).
Gerecht, R. M. (2002). Regime Change in Iran. The Weekly Standard, 5(8).
Varasteh, M. (2013). Understanding Iran's National Security Doctrine. Troubador Publishing Ltd.
Juneau, T. (2023). Defending Iran: From Revolutionary Guards to Ballistic Missiles by Gawdat Bahgat and by Anoushiravan Ehteshami
Raiffa, H. (1985). The art and science of negotiation. Harvard University Press.
Snyder, G. H., & Diesing, P. (2015). Conflict among nations: Bargaining, decision making, and system structure in international crises. Princeton University Press.
Schelling, T. C. (1980). The Strategy of Conflict: with a new Preface by the Author. Harvard university press.
Bacharach, S. B., & Lawler, E. J. (1981). Power and tactics in bargaining. ILR Review, 34(2), 219-233.
ZARTMAN, W. I. (1998). Justice in negotiation. International Comparative Studies of Negotiating Behavior, 11, 15-29.
Steiner, B. H. (2004). Diplomacy and international theory. Review of International Studies, 30(4), 493-509.
De Callieres, M. (2023). On the manner of negotiating with princes: On the uses of diplomacy; the choice of ministers and envoys; and the personal qualities necessary for success in missions abroad. Good Press.
Neale, M. A., & Bazerman, M. H. (1985). The effects of framing and negotiator overconfidence on bargaining behaviors and outcomes. Academy of Management Journal, 28(1), 34-49.
Schneider, A. K., & Lewicki, R. J. (2016). The past and future challenges of negotiation theory. Ohio St. J. on Disp. Resol., 31, 1.
Walton, R. E., & McKersie, R. B. (1991). A behavioral theory of labor negotiations: An analysis of a social interaction system. Cornell University Press.
Wondwosen, M. (2006). Negotiation: A Concept Note. Mimeo. Rome: FAO. CONCEPTUAL AND PROGRAMMATIC FRAMEWORK 197.
Fisher, R., & Ertel, D. (1995). Getting ready to negotiate. Penguin.
Kogan, E. B. (2019). Art of the power deal: The four negotiation roles of Donald J. Trump. Negotiation Journal, 35(1), 65-83.
Richard Shell, G. (2019). Transactional man: Teaching negotiation strategy in the age of Trump. Negotiation Journal, 35(1), 31-45.
Kraus, S., & Wilkenfeld, J. (2002). A strategic negotiations model with applications to an international crisis. IEEE Transactions on Systems, Man, and Cybernetics, 23(1), 313-323.
Alfredson, T., & Cungu, A. (2008). Negotiation theory and practice: A review of the literature.
Wheeler, M. (2013). The art of negotiation: How to improvise agreement in a chaotic world. Simon and Schuster.
نقدی, جعفر , & عزیززاده, محسن . (1404). تبیین مفهومی الگوی مذاکره جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ. مطالعات راهبردی سیاست بین الملل, 8(16), -. doi: 10.22080/jpir.2025.29940.1448
MLA
جعفر نقدی; محسن عزیززاده. "تبیین مفهومی الگوی مذاکره جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ", مطالعات راهبردی سیاست بین الملل, 8, 16, 1404, -. doi: 10.22080/jpir.2025.29940.1448
HARVARD
نقدی, جعفر, عزیززاده, محسن. (1404). 'تبیین مفهومی الگوی مذاکره جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ', مطالعات راهبردی سیاست بین الملل, 8(16), pp. -. doi: 10.22080/jpir.2025.29940.1448
CHICAGO
جعفر نقدی و محسن عزیززاده, "تبیین مفهومی الگوی مذاکره جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ," مطالعات راهبردی سیاست بین الملل, 8 16 (1404): -, doi: 10.22080/jpir.2025.29940.1448
VANCOUVER
نقدی, جعفر, عزیززاده, محسن. تبیین مفهومی الگوی مذاکره جمهوری اسلامی ایران و آمریکا در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ. مطالعات راهبردی سیاست بین الملل, 1404; 8(16): -. doi: 10.22080/jpir.2025.29940.1448