نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم سیاسی،گرایش اندیشه سیاسی،دانشگاه تربیت مدرس ، تهران ، ایران

2 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد علوم سیاسی و دانشجوی دوره دکتری استراتژی گرایش مدیریت نفت و گاز

10.22080/jpir.2021.19781.1147

چکیده

جهانی شدن امری اجتناب ناپذیر و مطلوب است که با سست ساختن مرزها، جغرافیای اجتماعی را چنان متحول می سازد که حتی مسایل داخلی و خارجی به یکدیگر گره می خورد. به طوری که واکنش دولت ها به روند جهانی شدن متفاوت بوده است. بعضی از دولت ها در برابر این فرایند مقاومت کرده اند و برخی دیگر تلاش می کنند با بسترسازی و ایجاد ظرفیت های مناسب سیاسی و اقتصادی، قابلیت انطباق پذیری بیشتری با جهانی شدن پیدا کنندجهانی احساس نیاز به نظم و قدرتی جهانی که از مناسبات عادلانه در جهان یکپارچه دفاع کند، ثمره این فرایند است. هدف از این مقاله بررسی مفاهیم دیپلماسی ، ارتباطات و جهانی‌شدن و هم‌چنین تحلیل تاثیراتی است که دولت‌ها درعرصه دیپلماسی و سیاست خارجی از پدیده جهانی ‌شدن پذیرفته‌اند. بنابراین، سوالی‌که می توان در این نوشتار مطرح کرد این است که جهانی‌ شدن چه تاثیری بر سیاست خارجی و به تبع آن دیپلماسی‌کشورها گذارده است؟ فرضیه مقاله بدین صورت می‌باشد: جهانی‌ شدن با بی‌اعتبار نمودن عنصر فضا و زمان و هم‌چنین گسترش روز‌افزون فن‌آوری‌های ارتباطی و اطلاعاتی، باعث گرایش هر‌چه بیشتر کشورها به استفاده از قدرت نرم در سیاست خارجی که به طور ملموس در دیپلماسی فرهنگی تجلی یافته، گردیده است. در این مقاله از روش پژوهش توصیفی- تحلیلی استفاده شده و بیشتر دوره زمانی بعد از جنگ سرد را در‌بر خواهد گرفت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات