Analyzing the Russia-Ukraine crisis based on the principle of legitimate defense in international law

Document Type : Original Article

Author

Yazd University, Yazd, Iran

10.22080/jpir.2024.26388.1358

Abstract

On February 24, 2022, according to Putin, Russia launched a "special military attack" against Ukraine. According to Vladimir Putin, the aim of this attack was individual legitimate defense against threats from NATO and the West, as well as collective legitimate defense in the form of the security agreement between Russia and the Luhansk and Donetsk People's Republics and in accordance with Article 51 of the United Nations Charter. The findings of the research show that according to the history of legitimate defense in customary law, the text of the United Nations Charter, the resolutions of the General Assembly and the Security Council of the United Nations, as well as the cases related to legitimate defense in the International Court of Justice, Russia's special military operations constitute the illegal use of force and Based on the criteria set in international law, Russia's justification for legitimate defense is invalid; Because there was no armed attack against Russia, and also the claim of collective legitimate defense is not legitimate. And also assuming that the threats of NATO and the West are a danger to Russia and that the regions of Luhansk and Donetsk are independent countries and even if they were members of the United Nations, this attack still violates the principle of non-use of force in international law; Because the methods of peaceful settlement of disputes were still available and Russia should have used that tool. The present research method is descriptive-analytical

Keywords

Main Subjects

References

  • امینی، واحد (۱۳۹۷)، «حقوق بین‌الملل جدایی‌طلبی، چهارچوبی تحلیلی برای فهم و میزان سنجی کاربست تئوریک و مدل پراگماتیک دکترین جدایی چاره‌ساز جدایی جبرانی در پرتو جدایی یک‌جانبه در نظام حقوق بین‌الملل»، دومین همایش بین‌المللی فقه و حقوق، وکالت و علوم اجتماعی، همدان.
  • جلالی، محمود (۱۳۸۵)، «مشروعیت استفاده از زور در عراق از دیدگاه حقوق بین‌الملل»، دو فصلنامۀ علمی حقوق تطبیقی، (۱۱)، ۱۴۹-۱۷۲.
  • «چین: آمریکا و ناتو برای حمله به کشورها عذرخواهی کنند/ حمله ناتو به یوگسلاوی سابق با حدود ۲ هزار موشک و ۱۴ هزار بمب/ استفاده از بمب‌های خوشه‌ای و گلوله توپ‌های اورانیومی»، ۱۴۰۱. قابل‌دسترس در: https://fa.alalam.ir/news .
  • حبیبی، همایون، و نواری، علی (1393)، «ارزیابی وجود حق بر جدایی چاره‌ساز یا جبرانی به‌عنوان قاعده حقوق بین‌الملل عرفی»، فصلنامه حقوقی بین‌المللی، (51)، 97-124.
  • حقیقت پور، حسین (۱۳۹۹)، «دفاع مشروع بازدارنده از منظر حقوق بین‌الملل اسلامی». فصلنامه فقه و اصول، ۵۲ (۱)، ۳۵-۵۶.
  • رجبی تاج امیر، ابراهیم، رضازاده سلطان‌آباد، محمد (۱۴۰۰)، «دفاع مشروع پیشدستانه در برابر گروه‌های غیردولتی از منظر حقوق بین‌الملل»، تحقیقات حقوقی بین‌المللی، ۱۴(۵۳)، ۹۷-۱۱۵.
  • زمانی، ناصر (۱۳۹۲) «تحلیل ریشه‌ها و ماهیت بحران اوکراین: تشدید تنش شبه جنگ سرد بین روسیه و غرب». فصلنامه سیاست خارجی، ۲۷ (۴)، ۸۸۹-۹۱۸.
  • شریفی طراز کوهی، حسین، بارین چهاربخش، ویکتور (۱۳۹۲)، «دفاع مشروع بازدارنده در قرن بیست و یکم»، پژوهش حقوق عمومی، ۱۵(۴۰)، ۹-۳۶.
  • صالحی، عطا اله (۱۳۹۸)، «تحلیل مناقشه دنباس از منظر حقوق بین‌الملل»، فصلنامه علمی مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز، ۲۵(۱۰۸)، ۱۰۱-۱۴۱.
  • صلاحی، سهراب (۱۳۹۱)، «بازخوانی دلایل اشغال عراق از منظر حق توسل به‌زور و بررسی آثار آن در پرتو حقوق بین‌الملل کیفری»، مطالعات حقوق خصوصی (حقوق)، ۴۲(۴)، ۱۵۷-۱۷۶.
  • ضیائی بیگدلی، محمدرضا (۱۴۰۰)، حقوق بین‌الملل عمومی، چ ۶۵، تهران: انتشارات گنج دانش.
  • ظریف، محمدجواد، و آهنی امینه، محمد (۱۳۹۱)، «دفاع مشروع پیشدستانه. مشروعیت کاربرد زور در روابط بین‌الملل یا نقض مکرر منشور ملل متحد»، فصلنامه تحقیقات سیاسی و بین‌المللی، ۴ (۱۲)، ۴۱-۸۲.
  • عزیزی، ستار. (۱۳۸۷)، «استقلال کوزوو: بررسی مشروعیت جدایی یک‌جانبه در حقوق بین‌الملل»، مجله حقوقی بین‌المللی، شماره ۳۸.صص ۴۵-۱۱.
  • علیخانى، مهدى (۱۳۹۴). «قاعده منع توسل به‌زور و دفاع مشروع در شرایط قابل پیش‌بینی»، فصلنامه مطالعات بین‌المللی، ۱۱ (۴): ۲۱- ۵۶.
  • عمید، حسن (۱۳۷۵)، فرهنگ فارسی عمید، ج ۱ ، چاپ ۷، تهران: امیرکبیر.
  • فضائلی، کرمی (۱۳۹۹)، «تحول تاریخی حقوق بین‌المللِ توسل به‌زور تا شکل‌گیری نظام ملل متحد؛ بیم‌ها و امیدها»، فصلنامه علمی مطالعات دفاع مقدس، ۶ (۱)، ۳۱-۶۰.‎
  • قاسمی، علی، بارین چهار بخش، ویکتور (۱۳۹۱)، «تهدید به‌زور و حقوق بین‌الملل»، پژوهش حقوق عمومی، ۱۴ (۳۶)، ۱۳۳-۱۵۶.
  • کمالان، سید مهدی (۱۳۸۶)، «منشور سازمان ملل متحد به همراه: اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری»، تهران: نشر کمالان.
  • لاچینانی، سجاد (۱۳۹۵)، «مسئولیت حمایت و مشروعیت مداخله بشردوستانه». فصلنامه سیاست (دانشگاه تربیت مدرس)، ۱۲(۳)، ۴۹-۶۲.‎
  • محمدعلی پور، فریده (۱۳۸۳)، دفاع مشروع بر اساس منشور ملل متحد به تأکید ویژه‌بر جنگ عراق علیه ایران، تهران: انتشارات فرهنگ گستر.
  • منشور سازمان ملل، (۱۹۴۵).
  • مهدویان، افتخاری (۱۳۹۷)، «شاخص‌های جنگ عادلانه در سیره نظامی امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)»،مطالعات تاریخ اسلام، ۳۸(۱۰)، ۱۶۱-۱۸۵.‎
  • یاقوتی، محمدمهدی (۱۳۹۰)، «استثنائات حقوقی ممنوعیت توسل به‌زور در روابط بین‌الملل». فصلنامه سیاست خارجی، ۲۵ (۴)، ۱۱۳-۱۳۲.

 

 

  • “Address by President of the Russian Federation” 2022. Available at: http://en.kremlin.ru/events/president/news/20603 (accessd 2022/12/21)

 

  • “Application instituting proceedings submitted by Ukraine” 2022. Available at: https://www.acerislaw.com/wp-content/uploads/2022/03/Ukraine-ApplicationICJ.pdf (accessd 2022/08/15)

 

 

  • “Iraq war was illegal and breached UN charter, says Annan” 2004. Available at: https://www.theguardian.com/world/2004/sep/16/iraq.iraq (accessd 2022/07/14)

 

 

 

 

 

 

  • Nicaragua Case, ICJ Rep. 1986.

 

 

Journal of Politics and International Relations
Volume 7, Issue 14 - Serial Number 14
November 2024
Pages 235-268

Files

Share

How to cite

Statistics